In Menzelen alom geliefd: de kikker.

Ein Wasserfrosch

De kikker hoort bij Menzelen zoals de kraai bij Veen. De schuttersgilde van Menzelen-Oost kan een vrije interpretatie van een lied van de Höhner zingen: “Echte kikkers blijven samen”. Of ze zetten het kikkerlied van het dorp in – natuurlijk bij voorkeur tussen de in Menzelen-Oost gelegen kikkerfonteinen (jawel, met twee kikkers die water spuiten!).

“Midden in Menzelen” staat echter tegen alle verwachtingen in amper een huis, want Menzelen bestaat uit twee van elkaar gescheiden helften, Oost en West. In plaats daarvan slingert zich hier een kleine rivier door het landschap: door knotwilgen begeleid vloeit hier de Flöth – op de kaart ‘Schwarzer Graben’ genoemd – door een drassig weidelandschap. Hier voelen de kikkers zich natuurlijk op hun gemak en zo komt het dat ze lokaal zo beroemd zijn.

Groot is de Flöth niet. Wie stevige kuiten heeft, kan er op sommige plaatsen gewoon over springen. Maar voor de meeste van onze 13 inheemse amfibiesoorten zijn grote waterlopen ook helemaal niet nodig. Kikkers, padden en salamanders leggen hun kuit in vijvers en putten, soms zelfs in volgelopen bandensporen. Ook een rustige beek zoals de Flöth of een rustige bocht in een rivier vormt voor enkele soorten zoals de bruine kikker en de kleine watersalamander een optie.

Maar ook in rustig water zijn amfibieën of hun kuit niet meer veilig voor gevaar. Vooral door toedoen van de mens zijn tijdens de decennia rond de eeuwwisseling bijna alle kikker-, padden- en salamandersoorten zoals de vuursalamander in Noordrijn-Westfalen eerder zeldzaam geworden. De redenen daarvoor zijn zo uiteenlopend als de amfibieën zelf: door dalend grondwater komen de waterpartijen droog te staan, invloed van mineralen zorgt voor een verslechtering van de waterkwaliteit en de trajecten tussen hun zomer- en winterbiotopen worden doorsneden door gevaarlijke straten en andere infrastructuur.

In onze opgeruimde natuur vinden salamanders en aanverwanten amper nog een beschut plaatsje om te overwinteren. En dat is nog maar een kant van het verhaal: amfibieënziektes en natuurlijke vijanden doen de rest. En buiten vogels is er – buiten Menzelen althans – jammer genoeg haast niemand die hier een traan om laat.

Het is dus de hoogste tijd om meer voor deze kleine waterdieren te gaan doen, zodat we niet écht zonder kikkers moeten gaan leven. We kunnen alvast beginnen met een beetje wanorde in onze tuinen toe te laten…

 

Weergeven in kaart