De heikikker

Moorfrösche im Gewässer

De heikikker maakt op zich misschien een wat onbeduidende indruk, maar tijdens de paringstijd gaat hij er flink tegenaan om de wijfjes voor zich te winnen – hij verandert van lichaamskleur en is gedurende enkele dagen hemelsblauw in plaats van bruin.

De route leidt ons door het Diersfordter Wald, een waardevol woudcomplex op grote binnenduinen ten noorden van Wesel. Als men op deze tweesplitsing in het voorjaar goed op de geluiden in de omgeving let, zou men haast denken dat men naast een whirlpool staat. Dat zijn de heikikkers! Echt waar! Met behulp van hun beide kwaakblazen produceren heikikkers dit klokkende geluid. Het is echter een heel stil geluid, men moet er dus echt wel goed naar luisteren.

De heikikker behoort tot de familie van de bruine kikkers en lijkt wel wat op de verwante en bij ons meer voorkomende gewone bruine kikker, die de meeste mensen met een tuinvijver wel kennen. Maar tijdens de paringstijd in het vroege voorjaar is er absoluut geen twijfel meer mogelijk: de blauw-violette kleur van de mannetjesheikikker is bij inheemse amfibiesoorten uniek. Net als de klokkende paringsroep.

In de diepere plekken en kuilen van de binnenduinen hebben zich vochtige heiden en zure veenlandschappen ontwikkeld. Voor zulke voedingsarme, lichtzure en vlakke wateren, die in het voorjaar al bij de minste zonneschijn opwarmen, hebben de heikikkers een bijzondere voorliefde. Jammer genoeg zijn dergelijke geschikte biotopen intussen zeer zeldzaam geworden, en is de heikikker daardoor sterk bedreigd.

Een goede kans om heikikkers te horen heeft men ook op andere plaatsen in het Diersfordter Wald: op de wandelwegen rond het Zwarte Water en het Grote Veen bijvoorbeeld – ga er gerust eens luisteren!

Weergeven in kaart