De droom van een ridderbestaan

Das ehemalige Forsthaus Hasenacker in Sonsbeck, heute Teil einer Jugendbildungsstätte

De geschiedenis van het terrein Hasenacker gaat terug tot in de 16de eeuw, de tijd van de Graven van Kleef. In de loop van de geschiedenis ondernamen de bewoners van Huis Hasenacker wel vaker vergeefse pogingen om het hof als riddergoed te laten erkennen.  Als ze ridder waren geweest, hadden de bewoners immers meer mogelijkheden gehad om eigen belastingen te heffen, en zou hen ook meer onafhankelijkheid te beurt zijn gevallen.

Wie kon het de adel ook verwijten dat ze de wens koesterden om zich met een gepast landgoed te doen gelden? De laatste adellijke bezitter, vrijheer Adolf Carl van Pallandt van Oosterveen, verving zelfs in 1779 het bouwvallige voormalige Huis Hasenacker door een nieuw. Waarschijnlijk ontgoocheld in de winst uit de exploitatie van het goed, verkocht hij het echter alweer in het jaar 1788 aan de burger Friedrich Schwartz.

Huis Hasenacker werd tijdens de volgende decennia door overerving en verkoop de thuisbasis van burgemeesters en wethouders. En in 1876 werd het uiteindelijk een houtvesterswoning, met het kantoor van de boswachters van het Tüschenwoud.

De laatste boswachter, Bernhard Artmann, gebruikte Huis Hasenacker tot 1966 als dienstzetel. Bernhard Artmann engageerde zich van de jaren ’50 van vorige eeuw tot in 1981 voor de duurzame verrijking van het Tüschenwoud met loofboombestanden en een bosbeheer dat plaats laat voor natuurverjonging – met andere woorden bomen waarvan de nakomelingen uit natuurlijk zaad van de moederplant kunnen opgroeien.

Sinds 1966 wordt de woning gebruikt als opleidingsplaats voor jongeren, en sinds 1974 wordt ze beheerd door de Opleidings- en Vrijetijdsinstelling van Herne, die ze uitrustte met de nieuwere aanbouw uit de jaren ’70 en ’80 van vorige eeuw. Het oude gebouw werd in 1990 als monument beschermd.

De Hasenacker grenst aan het beschermde natuurgebied ‘Noordelijk Tüschenwoud’. Het water uit het Tüschenwoud werd reeds door de Romeinen naar het huidige Xanten geleid. Een brokstuk van de oude Romeinse waterleiding kan vandaag nog bezichtigd worden bij de houtvesterswoning Hasenacker.

Weergeven in kaart