Dreef naar het landgoed Vogelsang

Blick durch die alte Allee von Hamminkeln in Richtung Gut Vogelsang

In Hamminkeln loopt een dreef met kastanjebomen en linden naar de Brüner Straße toe. De bomen richten onze blik gaandeweg op het landgoed Vogelsang aan de andere kant van de B 473. Ook al zijn het hof en een deel van de dreef tegenwoordig van elkaar gescheiden door deze regionale weg, toch is het belang van de dreef als voormalige toegangsweg tot het landgoed nog duidelijk zichtbaar.

Landgoed Vogelsang ligt dicht bij de Issel en werd in de 17de eeuw in Nederlandse barokstijl heropgebouwd, nadat het tijdens de Dertigjarige Oorlog volledig afgebrand was. Tot het hofcomplex behoort ook een familiegraf met een kapel die dateert uit 1861. Het hof is er slechts één in een langere ketting van verschillende hofcomplexen die zich uitstrekt langs de Isselvlakte van de oude ‘Tollborg’ bij Dingden richting zuiden en de hoven Schwinnshof, Rott, Bergfrede, Großbovenkerk, Kleinbovenkerk en Wittenstein omvat.

De hoven zijn ontstaan uit de vestigingsdrang van de Stichting van Xanten in de 11de eeuw na Christus. Zij ontstonden allemaal op lichtjes hoger gelegen en tegen hoogwater beschermde heuveltjes en betekenden voor hun stichters de bescherming van de grensregio. De zompige Isselvlakte vormde reeds eeuwenlang een territoriale grens, die door de uitbouw van de landweer bij Kleef in de 14de eeuw in combinatie met de hofcomplexen nog versterkt werd. Sinds de vroege Nieuwe Tijd dienden deze gebouwen meer en meer om de welstand van hun bezitter ten toon te spreiden. De landheren van Hamminkeln werden daarom ook vaak de ‘Isselbaronnen’ genoemd, maar nu zijn de meeste van de indrukwekkende herenhuizen, die door grachten omgeven waren, volledig vervallen. Landgoed Vogelsang, dat tegenwoordig privébezit is, vormt de uitzondering op de regel. In de buurt van de hofcomplexen zijn delen van de voormalige graven en de landweer nog goed zichtbaar en zelfs als cultuurmonument beschermd.

Weergeven in kaart