Citadellencomplex Wesel

Citadelle Wesel

Iedereen die van de Rijn uit naar Wesel trekt of in het Westen op rijksweg 8 langs Wesel wil rijden, ziet het indrukwekkende gebouwencomplex van de citadel.

Wesel als vestingstad – uit historische bronnen is hierover heel wat bekend, en de geschiedenis van de geweldige uitbouw van vestingcomplexen komt in Wesel op verschillende plaatsen weer tot leven. Wat doet men echter met de oude gebouwen als de tijd van de Pruisen reeds lang voorbij is en de dreigende uitstraling aan de poorten van de Rijn eerder hinderlijk werkt, terwijl men zich eigenlijk weer als ‘Vesalia hospitalis’, als gastvrij Wesel, wil opwerpen?

Dan is het een goed idee om de oude gebouwen in een nieuw daglicht te stellen. Wat we vandaag nog van de citadel zien, moet zijn oude functie al lang niet meer vervullen. De gebouwen hebben ook geen compacte samenhang meer, onder andere omdat er intussen verschillende wegen doorlopen.

Om het echter nog steeds grootse ruimtelijke aanbod voor het publiek nuttig te maken en te behouden, heeft de stad Wesel de citadel tot cultureel centrum omgebouwd. Het Pruisische Museum NRW en de Afdeling  Schill-kazematten van het Stedelijke Museum gebruiken delen van de oude vesting, net als het Stadsarchief en de Muziek- en Kunstschool van Wesel. Andere ruimtes bieden plaats aan privéondernemingen uit verschillende kunstrichtingen.

Maar er zijn nog andere bewoners die hier een eerder onopvallende rustplaats hebben gevonden. Zo worden de oude muren en de stroken langs de grachten bevolkt door plantaardige bewoners, die men doorgaans als ‘vestingsplanten’ kan omschrijven. Daartoe behoren bijvoorbeeld muurleeuwenbek, muurvaren, glaskruid en ook de wilde variant van rucola, de grote zandkool. Meestal zijn deze planten afkomstig uit eerder warme regio’s of rotslandschappen, en hebben zij op de muren van sloten, burchten of dus ook Pruisische vestingen een tweede thuis gevonden.

Weergeven in kaart