De laagvlakte bij Menzelen

Niederungslandschaft bei Menzelen

Het huidige dorp Menzelen wordt omgeven door een landschap van weiden en graslanden, waarin we nog steeds de sporen van de voormalige waterlopen kunnen ontdekken.

Oorspronkelijk, dus vooraleer de mens ongeveer in de 9de eeuw na Christus is begonnen met het indijken van de Rijn, had deze majestueuze stroom verschillende vlakke zijarmen. Zo was ook het landschap dat u hier nu ziet een overstromingsgebied. De invloed van de Rijn was tot in de afgelopen eeuwen nog duidelijk zichtbaar – hoogwaterpunten getuigen hier nog van, net als de ver in de tijd teruggaande dijktaks die de inwoners van Menzelen moesten ophoesten voor een stuk van de Rijndijk nabij Wallach.

Telkens de Rijn zich in zijn eeuwenlange bestaan weer naar elders verlegde, liet hij een terrein met afvloeikanalen na. Als u goed kijkt, vindt u ook in het groene weideland nog kanten waar het terrein bebost is, of ook verzinkingen waar het water langer in blijft staan. Zulk weideland biedt dieren en planten, die zich gespecialiseerd hebben in kleine niveauverschillen in het terrein, een kans om te overleven. De oude, iets hoger gelegen oevers komen eerder droog te staan en bieden plantensoorten die het graag droog houden een overlevingskans. Water dat in de verzinkingen blijft staan vormt steeds een aantrekkingspunt voor vogels die hier op zoek naar voedsel landen. Indien door de moeilijke bevaarbaarheid langs de kanten van het terrein minder gemaaid wordt, blijven er struikoevers over die op hun beurt hazen en knaagdieren onderdak bieden. En niet enkel de ‘verwaarlozing’, maar ook het traditionele gebruik van de laagvlaktes bracht een heleboel soorten met zich mee: weidevee behoudt en versterkt de kleine inzinkingen en heuvels en trekt insecten aan. In de laagvlakte werden oorspronkelijke beemdbomen zoals wilgen en essen door de mens gebruikt en in stand gehouden.

Weergeven in kaart