De Eichenallee

Trouwe wachttorens

Het is eigenlijk jammer dat bomen niet kunnen praten. Wat zou een willekeurige eik niet allemaal kunnen vertellen? De oudste eikenbomen in Duitsland staan al meer dan 1000 jaar op hun plek. Veel van hun soortgenoten stammen minstens uit de middeleeuwen. Historische gebeurtenissen als oorlogen of epidemieën drukken hun stempel op het leven van mensen, maar zijn voor eiken slechts incidenten van voorbijgaande aard.
Dat eikenbomen zo lang leven, danken ze vooral aan hun lange wortels. Zo kunnen ze zelfs zware stormen relatief gemakkelijk doorstaan. In veel culturen werden eiken goddelijke vermogens toegedicht, ook vanwege de voedzame vruchten. Eeuwenlang werd de waarde van een bos niet gemeten in hout, maar in zwijnen. Die konden zich namelijk tegoed doen aan eikeltjes. „Op eiken groeit de beste ham,“ zei men niet voor niets. Dat veranderde pas toen aardappels werden gebruikt om varkens vet te mesten. Bovendien gingen de dieren op stal. De menselijke interesse verschoof van de vrucht naar het hout. Eikenhout geldt tot de dag van vandaag als een harde en duurzame houtsoort. Het werd en wordt gebruikt om huizen te bouwen, kostbare meubels te maken, vaten te maken waarin whisky kan rijpen en om hele steden op te bouwen. Venetië is bijvoorbeeld op eiken palen gebouwd. Maar de eikenboom heeft nog meer te bieden. De tannine in het schors werd gebruikt in de leerlooierij en ook ingezet als ontstekingsremmer. In tijden van hongersnood aten mensen ook eikels. Als ze worden geweekt in water, verdwijnt de tannine en worden ze eetbaar. Eikeltjeskoffie wordt nog steeds wel gedronken. Voor dieren is deze boomsoort een bron van leven, als broedplaats maar ook als voedingsbron. Varkens, wilde zwijnen, herten, eekhoorns en Vlaamse Gaaien zullen een eikeltje op zijn tijd niet versmaden!
De eikenbomen langs deze laan zijn nog echte jonkies. Ze zijn niet ouder dan 40, hooguit 50 jaar. Wie ze hier plantte, bewees over een vooruitziende blik te beschikken. Nog veel generaties zullen kunnen genieten van deze groene levensaders.

Naar het overzicht Volgende pagina Naar het overzicht