U staat hier op een van de oudste dijken in de omgeving. Meer dan 200 jaar geleden werd hij – voornamelijk van baksteen – gebouwd. Niet alleen bood de dijk bescherming tegen overstromingen, dankzij deze dijk konden eindelijk ook alle omliggende dorpen bezocht worden door postbodes. Vandaar ook de naam: postdijk. Tegenwoordig speelt de dijk geen rol van betekenis meer bij het bezorgen van de post en ook niet meer in de strijd tegen het water. Wel is de oude waterkering nog van belang voor de biodiversiteit. Vroeger waren grasvelden vol bloeiende bloemen en kruiden een veel voorkomend verschijnsel langs de Nederrijn, maar dat is niet meer zo. Alleen op de dijken tref je dit natuurverschijnsel nog aan. In dit milde klimaat bieden de steile, zonnige bermen de ideale omgeving voor wilde bloemen en planten als veldsalie, tijm, de beemdkroon of het knoopkruid. Dat trekt natuurlijk weer ontelbaar veel insecten aan, die op hun beurt weer aantrekkelijk vogelvoer zijn. Deze voedselketen kan alleen functioneren als de bloemen kunnen bloeien. En dat kan alleen als de dijk zoveel mogelijk met rust wordt gelaten en er zo min mogelijk – en vooral niet te vroeg in het seizoen – wordt gemaaid met grasmaaiers. Er zijn andere manieren om de dijk te onderhouden. Bijvoorbeeld door er schapen te laten grazen. Die doen dat van nature in een langzaam tempo en zo krijgen de planten genoeg tijd om te groeien. Bovendien zorgen schapen geheel uit zichzelf voor een goede bemesting en trappen ze de plaggen goed vast in de grond. Dat laatste is vooral van belang voor dijken die ons nog daadwerkelijk tegen hoogwater moeten beschermen. De Postdeich is wat dat betreft al met pensioen en dus mogen hier ook grotere struiken groeien, aangename broedplaatsen voor vogels. De Postdeich maakt deel uit van het beschermde natuurgebied „Rheinaue zwischen Wesel und Bislich“ en is eigendom van NABU Wesel. Een organisatie die gelukkig heel goed weet hoe natuurvriendelijk dijkonderhoud eruit ziet.

Terug

De Postdeich

Een rijk gedekte tafel

U staat hier op een van de oudste dijken in de omgeving. Meer dan 200 jaar geleden werd hij – voornamelijk van baksteen – gebouwd. Niet alleen bood de dijk bescherming tegen overstromingen, dankzij deze dijk konden eindelijk ook alle omliggende dorpen bezocht worden door postbodes. Vandaar ook de naam: postdijk. Tegenwoordig speelt de dijk geen rol van betekenis meer bij het bezorgen van de post en ook niet meer in de strijd tegen het water. Wel is de oude waterkering nog van belang voor de biodiversiteit. Vroeger waren grasvelden vol bloeiende bloemen en kruiden een veel voorkomend verschijnsel langs de Nederrijn, maar dat is niet meer zo. Alleen op de dijken tref je dit natuurverschijnsel nog aan. In dit milde klimaat bieden de steile, zonnige bermen de ideale omgeving voor wilde bloemen en planten als veldsalie, tijm, de beemdkroon of het knoopkruid. Dat trekt natuurlijk weer ontelbaar veel insecten aan, die op hun beurt weer aantrekkelijk vogelvoer zijn. Deze voedselketen kan alleen functioneren als de bloemen kunnen bloeien. En dat kan alleen als de dijk zoveel mogelijk met rust wordt gelaten en er zo min mogelijk – en vooral niet te vroeg in het seizoen – wordt gemaaid met grasmaaiers. Er zijn andere manieren om de dijk te onderhouden. Bijvoorbeeld door er schapen te laten grazen. Die doen dat van nature in een langzaam tempo en zo krijgen de planten genoeg tijd om te groeien. Bovendien zorgen schapen geheel uit zichzelf voor een goede bemesting en trappen ze de plaggen goed vast in de grond. Dat laatste is vooral van belang voor dijken die ons nog daadwerkelijk tegen hoogwater moeten beschermen. De Postdeich is wat dat betreft al met pensioen en dus mogen hier ook grotere struiken groeien, aangename broedplaatsen voor vogels. De Postdeich maakt deel uit van het beschermde natuurgebied „Rheinaue zwischen Wesel und Bislich“ en is eigendom van NABU Wesel. Een organisatie die gelukkig heel goed weet hoe natuurvriendelijk dijkonderhoud eruit ziet.

Naar het overzicht Volgende pagina Naar het overzicht